profesör ali emir için.

vira Bismillah Bugün güne mutsuz başlamanın vücut bulmuş haliyim ben.Evrenin bir yerinde unutulan küçük bir toz parçasıyım sadece.Yıllardır benimle birlikte yaşayan,başlarda gribin havalı söylenmiş hali sandığım bir parçam var.Lösemi.Eğer şanslı bir insan değilseniz (benim gibi) anlamını bilmediğiniz bir hastalığı ‘şu testler bitse de saklambaça yetişsem’ dediğiniz bir anda,dünyadaki en normal şeymiş gibi öğreniverirsiniz.Başlarda,bilmediğim bir yolun daha…

Bütün bunlar yalan olsa…

Bir şey kaybetmiş gibi hissetmiyorum ortadan kaybolurken… Tırnaklarımla kazıyarak geldiğim bir yer yok.Ben kendimi bildim bileli tırnak yerim.İçgüdüsel olarak tutunmak istediğimi sanmıyorum. Antidepresanımın etkisi geçer ve kendimi çöpte bulurum.Bazen çöplüğün kendisi olurum.Sırtlanır tüm şehrin pisliğini,taşıyamayınca ortalığa saçılan çöpleri kendimden bilirim. Sonra düşünürüm… Benim ellerim gereğinden fazla küçüktü bayım.Hayran kalırdım elleri olan adamlara, kadınlara, onlara… Benim ellerimden kayıp gidenleri onlar tutar…